Vijf weken alweer

Vandaag zijn onze E-‘tjes alweer vijf weken…wat gaat het snel.

De afgelopen weken is er veel gebeurd in hun jonge leventjes. Ze verhuisden naar mijn kamer en daar kregen ze behalve meer ruimte ook meer contact met de andere huisgenoten, die dat soms ook wel een beetje spannend vonden:

DSC01974 (4)Grote zus Didi vond het erg interessant maar ook superspannend….

We gaven de kittens eerst een klein gedeelte van mijn kamer zodat iedereen even kon wennen. In een paar stapjes is hun ruimte intussen vergroot tot bijna de hele kamer, dat hebben ze nu ook wel nodig ;-))

DSC02069 (4)Als zo’n hummeltje slaapt kan je hem eens rustig besnuffelen

 

DSC02483 (3)Samen eten is dé manier om drempelvrees van beide kanten te overwinnen. Rond etenstijd is het sowieso altijd opvallend druk bij de kleintjes 😉

 

Dat zelfstandig eten gaat al erg goed. En zo klein als ze zijn wordt er na het eten ook al  uitvoerig gepoetst.

 DSC02224 (3)
Rond de vier weken komt naast het vaste eten ook het gebruik van het kittenbakje op de agenda. Kennelijk had Elano de handleiding al eens gezien want binnen een kwartier had hij zijn eerste plas erop gedaan. De eerste weken wordt er nog weleens in het grit gehapt en daarom gebruiken we in die periode kattengrit wat niet klontert, want dat zou problemen in de maag kunnen geven.

DSC02258 (3)
Ook de hondjes komen af en toe eens kijken hoe het met de koters gaat.

En verder wordt er natuurlijk veel gespeeld. Goed voor hun lichamelijke en geestelijke ontwikkeling, en geweldig als vermaak voor ons en het eerste bezoek waarmee ze intussen kennis hebben gemaakt.

En zo zien de heertjes er met vijf weken uit:

DSC02593 (8)Elano. Met 660 gram vanmorgen is hij ruim een ons zwaarder dan zijn broertjes. Een paar weken geleden was hij in gedrag ietsje meer terughoudend maar intussen gaat hij voorop en is als eerste bij je….en op je.

DSC02550 (7)Ennio. Hij is zeker minder bescheiden geworden vergeleken met twee weken geleden, al vindt ie het opgepakt worden door vreemden nog wat spannend. Een heel lief en zacht ventje.

DSC02570 (2)En dan ‘Prins Charming himself’ Egilias. Weet zich altijd net even anders te presenteren en zo de aandacht op zich te vestigen. Sorrel zilvers zijn vaak wat moeilijker te fotograferen maar daar heb je met zo’n uitstraling weinig last van ;-))

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De E’tjes drie weken

Gisteren waren de kleintjes drie weken. Tot afgelopen weekend werd er vooral veel geslapen maar sinds zondag is er steeds meer actie in de kraamhoek. Na een waggelend begin staan ze nu alle drie redelijk stevig op de pootjes en wordt er aardig rondgestapt in de doos die ik intussen heb voorzien van een uitbouw.

DSC01349 (3)En zoals je van jongens kunt verwachten….geef ze een bal en daar gaan ze 😉

DSC01818 (3)Van spelen word je natuurlijk erg vies 😉

DSC01443 (3)
Het blijft een prachtig kleurenpaletje ❤ . Links wildkleurtje Elano, daarnaast het sorrel kereltje Ennio en rechts sorrelzilvertje Egilias.

Hoewel ze nog erg jong zijn is er van de karaktertjes toch al wel iets te zeggen:

DSC01656 (4)
Egilias is het meest extrovert. Hij is nieuwsgierig, vrolijk, lijkt mensen erg leuk te vinden en is een heel charmant kereltje.

DSC01512 (7)
Het wildkleurtje Elano is iets bescheidener. Hij laat zich wel graag knuffelen en ook op schoot pakken.

DSC01559 (5)
Ennio is het meest terughoudend tot nu toe. Hij blijft vaak net wat langer vanuit een hoekje toekijken en heeft dan even wat tijd nodig. Ook oppakken vindt hij nog wat spannend.

Dit weekend verhuizen we de kleine familie van de slaapkamer naar mijn kamer die meer centraal in het huis ligt. Behalve meer speelruimte krijgen ze daar ook meer mee van wat er in huis gebeurt. Passerende hondjes, allerlei nieuwe geluiden, meer aanloop….kortom, de socialisatieperiode begint.

 

Er staan ook enkele nieuwe foto’s op de kittenpagina: https://somalicatteryjumanah.wordpress.com/nestjes/2019-e-nestje/

 

 

 

 

 

 

De eerste week

Fealynn’s drietal is de eerste week goed doorgekomen. Het is toch altijd weer even spannend, ook al ziet alles er op het eerste gezicht goed uit.
Mijn eerste vermoeden dat het wel eens drie katertjes zouden kunnen zijn bleek in de loop van de week te kloppen. Eerlijk is eerlijk, een poesje erbij had ik erg leuk gevonden, maar ik ben zeker heel blij met deze drie kereltjes.

DSC00521 (2).JPG
Het is zo’n mooi kleurenpaletje…

Bedoeling is ook dat ze de eerste week hun geboortegewicht verdubbelen. Nou dat is ruimschoots gelukt ;-). Het wildkleur katertje legde vanmorgen maar liefst 250 gram op de weegschaal, 150 gram gegroeid! Het sorreltje en sorrel zilvertje waren 200 gram, ook  een dikke verdubbeling van hun geboortegewichtjes van 90 en 92 gram.

Aan Fealynn merk ik wel dat ze nu de ervaring heeft die zo vorig jaar nog miste. En het is met drie ook minder druk dan vorige keer, ze kan het prima behappen.

DSC00285 2.jpg
Tussen het voeden en wassen door kan ze heerlijk ontspannen

DSC00266 (4).JPG
Na een paar dagen kwam het eerste bezoek

DSC00244 (3).JPG
Het sorrel zilvertje verraste me door op dag drie (!) al de oogjes te openen. Dat is erg vroeg, maar dat heeft er ook mee te maken dat ze pas op dag 69 zijn geboren.

DSC00479 (4).JPG
Ook wordt er al aardig gescharreld door de doos…op zoek naar mama…

DSC00538 (3).JPG
Zo schattig

DSC00340 (3).JPG
Maar er wordt vooral nog veel geslapen, daar word je tenslotte groot van 😉

De kleintjes hebben intussen ook hun namen. Die staan bij de foto’s op de kittenpagina:

https://somalicatteryjumanah.wordpress.com/nestjes/2019-e-nestje/

 

 

 

 

 

Ze zijn er…eindelijk!!

Op donderdag 23 mei in de vroege ochtend zijn de kittens van Fealynn en PerSé geboren. Op het uiterste nippertje want het was dag 69 van de zwangerschap en de keizersnede stond al gepland.

Wat heeft ze het spannend gemaakt, pfffff….

De slijmprop verloor ze al op de vrijdag ervoor, dag 63, maar ik ging ervan uit dat de kittens net na het weekend zouden komen. De bekende voortekenen van een aanstaande bevalling kwamen ook op gang, maar dag 66  (de dag waarop ze vorig jaar beviel) en 67 gingen voorbij zonder kittens. Het was heel gezellig verder met haar in de slaapkamer, maar het was wel de bedoeling dat er wat ging gebeuren….

DSC09991 (3)
Het verliezen van de slijmprop

Woensdagmorgen, dag 68, bleef alles nog steeds rustig. Hm, het werd nu toch wel tijd. Ik wilde niet tot het laatste moment afwachten en belde de dierenarts voor overleg.
Je gaat liever niet slepen met een hoogzwangere poes maar we maakten toch maar een afspraak voor in de middag. Evt kon er dan een echo worden gemaakt. Echter een uurtje voor de afspraak leek ze dan toch te beginnen en de afspraak werd geannuleerd. Helaas bleef het bij flink warm worden en een keertje op de kop in de werpdoos staan….zucht…

DSC00119 (2)
Even hadden we goede hoop…

Later die middag nog eens telefonisch overlegd met onze min of meer vaste dierenarts van de praktijk want ik wist het even niet meer. Ze vroeg goed uit en ik kon mijn zorgen (dood kitten wat misschien blokkeerde, Fea’s moeder die ook keizersneden had gehad) kwijt. Ze kon me behoorlijk geruststellen en gezien Fealynn zelf nog steeds rustig was ging ze ervanuit dat alles oké was en de kleintjes er die avond of nacht zouden zijn. Zouden ze er de volgende ochtend niet zijn, of niet duidelijk onderweg, dan zouden we naar de kliniek komen en werd het een keizersnede.

DSC00100 (5)
Wachten….wachten….wachten…

Dus maar weer verder de wacht houden bij haar in de slaapkamer. De uren gingen voorbij en er gebeurde maar niets. Tussendoor probeerde ik wat te slapen toen het donker werd. Fealynn lag naast me, als ik wakker werd keek ik naar haar…maar nee hoor, ze lag heerlijk te dutten…

Om 4 uur geloofde ik er niet meer in, en ging er vanuit dat we om half 9 bij de kliniek zouden staan. Ik hoopte maar dat met de kleintjes alles oké was.

Tegen vijven zag ik ineens een behoorlijk trekking door het achterlijfje….hm. Ik tilde haar kontje wat opzij en zag een natte plek…. owww, dan toch nog????
Ik bracht haar naar de doos en toen ik nog een soortgelijke trekking zag heb ik John wakker gemaakt.

Ze werd even wat onrustig maar tegen 6 uur werden de weeën wat sterker en gingen wat later over in persweeën. Ik vond het allemaal nog niet zo krachtig…maar gelukkig werden ze uiteindelijk sterker en om 7 uur was daar het eerste kitten! Ik heb wel even gehuild van opluchting 😉 . Het leek me een wildkleur katertje op het eerste oog…hij had een prachtig gewicht van 100 gram.

DSC00153 (3)

Om half 8 lag er ineens een tweede kitten. Zit je er vier dagen en nachten met je neus bovenop, mis je hèt moment….zo snel had ze hem eruit, terwijl ik even iets aan het pakken was…
Dit was een sorreltje, en mogelijk ook weer een katertje…Deze was duidelijk kleiner maar nog altijd een mooie 90 gram.

Om half 9 werd nr drie geboren. Dit duurde iets langer maar dat was omdat het kontje eerst kwam. Ook dit zou wel eens een katertje kunnen zijn, een sorrel zilvertje, gewicht 92 gram.

En wat was het fijn om toen ook zeker te weten dat ze klaar was, door de röntgen van twee weken ervoor.

DSC00189 (4)

Fealynn was meteen heel zorgzaam voor de kittens. Ik heb een beetje geholpen zodat ze zo snel mogelijk lekker aan het drinken waren maar het ging heel vlot. Het zilvertje had iets meer tijd nodig maar ook dat ging eigenlijk prima.

DSC00191 (2)
Van links naar rechts; het sorrel zilvertje, het sorreltje en het wildkleurtje

Intussen zijn de kittens ruim twee dagen oud en gaat het super met ze. Het wildkleurtje was vanmorgen al 153 gram (!) , de twee anderen ruim 120. En mams is tevreden en gelukkig 🙂 .

Maar ze mag het nooit meer zo spannend maken…

 

 

 

 

Lieve Chanoa, het ga je goed…

Alweer enige tijd zagen we dat Chanoa zich na een betere periode weer meer terugtrok op zolder. Pijnlijk want je ziet een diertje dat zo graag wil, maar zich toch gehinderd voelt door de aanwezigheid van andere katten, en hondjes. Ik wilde haar dat niet langer aandoen en heb de stap voor herplaatsing nu doorgezet, hoe moeilijk ook…

In het najaar hadden Dorrit en Ingrid zich al voor Chanoa gemeld, en daar was ze nu nog steeds welkom. Afgelopen weekend is onze lieverd naar hen verhuisd.

Intussen hebben we al enkele uitgebreide updates gehad en het doet ons goed om te lezen dat de gewenning heel goed gaat. Het is een troost bij het gemis en verdriet dat we voorlopig nog wel zullen voelen, ik ben blij voor haar.

Lieve Chanoa, ik denk dat we het juiste plekje voor jou hebben gevonden. Het ga je goed meisje ❤ ❤ ❤

DSC09747 (4)

 

Een drieling op komst :-)

De zwangerschap van Fealynn begint aardig op te schieten, nog iets meer dan een dag of tien te gaan.

Afgelopen dinsdag hebben we een röntgenfoto van haar buik laten maken. Dit had ik bij de vorige zwangerschap ook gedaan, ik vind het heel fijn om als het zover is alvast het verwachte aantal te weten. Een bevalling aan zich is al spannend genoeg.

Ondanks dat ze zwaarder is dan vorige keer met de vijfling blijkt het iets minder druk te zijn, er zijn drie kittens te tellen. Het is niet helemaal goed te zien omdat buik en maag nogal gevuld zijn ;-))

Fealynn slaapt intussen veel en dat is meestal in de slaapkamer of in een van de mandjes op mijn bureau.

DSC09907 (3)
Vanaf het terras kan ik even spieken of er goed wordt gerust….

DSC09943 (2).JPG Zóó zwanger 😉

Dit weekend worden de laatste benodigdheden voor rond de bevalling besteld en wordt het kraamhoekje verder ingericht. Wordt vervolgd…

 

 

 

 

 

Halverwege alweer…

Gisteren was het dag 33 van Fealynn’s zwangerschap, precies op de helft. Vorig jaar was ze met haar vijfling in dezelfde fase 550 gram aangekomen, nu al 750, met hetzelfde begingewicht. Ik praat mezelf aan dat het nog alle kanten op kan, en dat is ook zo, maar de kans op een nog groter nestje dan in 2018 is wel reëel.

DSC09710 (2) Deze foto is van begin vorige week, dag 24….ik bedoel maar….

Ze is graag in de slaapkamer waar ik dinsdag alvast maar een doos geïnstalleerd heb voor de bevalling. Ik twijfel nog of ik hem niet iets te klein vind maar iedereen kan nu alvast aan het idee wennen;-)

DSC09782 (3)
Men neme een doos… en daar heb je de eerste belangstellende al…

DSC09793 (2)
Na de verbouwing tot kraambed vindt Noortje hem ineens heel spannend 😉

DSC09786 (2)
Didi is wat minder onder de indruk.

DSC09802 (2)
Maar al gauw komt moeder zelf ook een kijkje nemen,

DSC09807 (2)
en word je gesommeerd het pand te verlaten 😉

DSC09810 (4)
Eens even kijken of dit in orde is….

DSC09812 (2)
Hm, ja, dat moet wel lukken…

DSC09821 (3)
Als laatste komt Zaina ook nog even kijken en dan gaat iedereen weer over tot de orde van dag. Wildkleurtjes Kallima en Chanoa spelen nog even ‘ wij hebben niets gezien’

Wordt vervolgd….

 

Fealynn wordt weer moeder :-)

Half maart werd Fealynn krols en mocht ze opnieuw op huwelijksreis naar PerSé. De kittens uit hun vorige nestje vonden we zo geslaagd qua karakter en uiterlijk dat we deze combinatie nog eens wilden doen. Het was voor beiden weer even wennen aan elkaar maar na een dagje geduld zijn er vijf geslaagde dekkingen geweest.

DSC09382 (4)

Inmiddels zijn we drie weken verder en is het overduidelijk dat Fealynn zwanger is. Ze is al aardig uitgedijt en qua gewicht loopt ze zelfs voor op vorig jaar toen er vijf kittens werden geboren. Nu zit ik niet te wachten op een nog groter nestje, maar het zegt gelukkig allemaal nog weinig. Het kan best zijn dat ze de komende week bijvoorbeeld niet aankomt. Sowieso is het gewicht van de vruchtjes zelf nog te verwaarlozen, dus de gewichtstoename komt niet direct daarvan in dit stadium 😉

DSC09623 (3)
Deze foto van haar buikje is van vandaag, dag 21. Toch al duidelijk te zien…

DSC09527 (6)We wachten het maar rustig af. Als alles goed gaat worden de kleintjes in elk geval rond 21 mei geboren. Een dag of 10 daarvoor laat ik een röntgen maken voor het aantal, ik vind het wel fijn om te weten waar we op kunnen rekenen bij de bevalling.

De dagen zijn ondertussen aardig lang en de katten zijn nu ook ’s avonds meer buiten. En daar komen ze nog wel eens wat tegen….

DSC09396 (4)
Normaal is Chanoa onze muizenvanger maar moeder Kallima is het ook gelukt. Ik vond wel dat ze er maar even buiten mee moest blijven 🙂

DSC09444 (4)
Verder is het genieten van de verschillende bloesems in de tuin. Het is jammer dat het vaak zo kort duurt, maar ik vind het elk jaar weer bijzonder. Een van de mooiste is de bloei van onze prunus. Didi vraagt zich af waarom het boompje zo zoemt…..

DSC09485 (8)
Met de wiebelige takken van de krulhazelaar blijft het leuk spelen

DSC09357 (2)
Zo los je het op als de zon schijnt maar de temperatuur nog wat achterblijft

DSC09387 (4)
Ons mooie meisje Chanoa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een vroege lente

De winter was dit jaar van korte duur, vanaf half februari worden we al verwend met prachtige lentedagen…

DSC09215 (3)Kallima en de zon….het blijft een geweldige combinatie 😉

 

DSC09244 (2)Ook Fea is van de partij. Een darmparasiet heeft voor enig uitstel van haar tweede nestje gezorgd. Dat is nu achter de rug en het testwerk is op orde. We hopen dat ze in maart op huwelijksreis kan.

DSC09240 (2)Chanoa en Didi zoeken het nog iets hogerop.

DSC09222 (2) Er gaat tenslotte niets boven een goed uitzicht…

DSC09322 (6)
De kleine meid is intussen bijna tien maanden en nog steeds lekker ondeugend. Ze is wel een lichtgewichtje met haar 2.9 kilo.

DSC09181 (4)
Zaina is de zwaarste van onze Somali’s, haar gewicht zit tegen de vier kilo. Ze is tevens onze oudste, in april wordt ze 12. Lichamelijk en geestelijk is ze nog helemaal topfit gelukkig.

DSC09169 (2)
Ook Noortje mag graag van de zon genieten. Hoewel ze een enorme vacht heeft is ze qua kou echt een watje, ze is van allemaal het minst buiten als de temperatuur zakt.

DSC09293 (4)Chanoa op haar meest favoriete plekje. Een beetje beschut maar toch rondom uitkijk.

 

 

 

 

Winter….

 

Bij een echte winter hoort natuurlijk sneeuw….

dsc0843828229

dsc0844128229

dsc0843428229Fealynn verfijnt haar jachttechnieken.

dsc0837328529

 

dsc0868028229

 

dsc0840828329
Ook Didi vermaakt zich uitstekend met het witte goedje. Ze vindt het geweldig :-).

Met haar bijna negen maanden is ze nog steeds erg kittenachtig in haar gedrag. Ze vindt alles leuk en ook binnen vermaakt ze zich uitstekend:

 

 

 

dsc0865528329

 

dsc0875628329

dsc0875828229Noortje is helemaal op de kou gekleed

dsc0868328429

dsc0877528429

dsc0876728429
Voor Chanoa hoeft die sneeuw niet zo nodig, maar eventjes meewerken voor wat foto’s was bespreekbaar ;-). ’s Avonds gaat ze wel graag naar buiten, op zoek naar muisjes die ze heel trots komt brengen.

dsc0848228329Zaina zien we nauwelijks buiten, zij heeft een beter plekje gevonden 😉

dsc0874128329

dsc0874428429
Kallima mag zoals altijd graag op de uitkijk zitten. Er ontgaat haar weinig en alles wat binnen of buiten de ren nader bestudeerd moet worden krijgt de aandacht. Ze heeft het er maar druk mee 😉