Half maart werd Fealynn krols en mocht ze opnieuw op huwelijksreis naar PerSé. De kittens uit hun vorige nestje vonden we zo geslaagd qua karakter en uiterlijk dat we deze combinatie nog eens wilden doen. Het was voor beiden weer even wennen aan elkaar maar na een dagje geduld zijn er vijf geslaagde dekkingen geweest.

Inmiddels zijn we drie weken verder en is het overduidelijk dat Fealynn zwanger is. Ze is al aardig uitgedijt en qua gewicht loopt ze zelfs voor op vorig jaar toen er vijf kittens werden geboren. Nu zit ik niet te wachten op een nog groter nestje, maar het zegt gelukkig allemaal nog weinig. Het kan best zijn dat ze de komende week bijvoorbeeld niet aankomt. Sowieso is het gewicht van de vruchtjes zelf nog te verwaarlozen, dus de gewichtstoename komt niet direct daarvan in dit stadium 😉

Deze foto van haar buikje is van vandaag, dag 21. Toch al duidelijk te zien…
We wachten het maar rustig af. Als alles goed gaat worden de kleintjes in elk geval rond 21 mei geboren. Een dag of 10 daarvoor laat ik een röntgen maken voor het aantal, ik vind het wel fijn om te weten waar we op kunnen rekenen bij de bevalling.
De dagen zijn ondertussen aardig lang en de katten zijn nu ook ’s avonds meer buiten. En daar komen ze nog wel eens wat tegen….

Normaal is Chanoa onze muizenvanger maar moeder Kallima is het ook gelukt. Ik vond wel dat ze er maar even buiten mee moest blijven 🙂

Verder is het genieten van de verschillende bloesems in de tuin. Het is jammer dat het vaak zo kort duurt, maar ik vind het elk jaar weer bijzonder. Een van de mooiste is de bloei van onze prunus. Didi vraagt zich af waarom het boompje zo zoemt…..

Met de wiebelige takken van de krulhazelaar blijft het leuk spelen

Zo los je het op als de zon schijnt maar de temperatuur nog wat achterblijft

Ons mooie meisje Chanoa
Kallima en de zon….het blijft een geweldige combinatie 😉
Ook Fea is van de partij. Een darmparasiet heeft voor enig uitstel van haar tweede nestje gezorgd. Dat is nu achter de rug en het testwerk is op orde. We hopen dat ze in maart op huwelijksreis kan.
Chanoa en Didi zoeken het nog iets hogerop.
Er gaat tenslotte niets boven een goed uitzicht…


Chanoa op haar meest favoriete plekje. Een beetje beschut maar toch rondom uitkijk.

Fealynn verfijnt haar jachttechnieken.




Noortje is helemaal op de kou gekleed


Zaina zien we nauwelijks buiten, zij heeft een beter plekje gevonden 😉


Kallima nam de afgelopen weken als het kon nog wel eens een zonnebad tussen de gevallen blaadjes maar intussen worden de meeste uurtjes binnen doorgebracht.
Mijn eigenlijke bureau heb ik afgelopen week ingeruild voor een oudje van zolder, daar past net een kattenmandje meer op, wel zo gezellig 🙂
Met de aankomende feestdagen hebben die twee sowieso hun extra bezigheden
Voor de momenten dat de hormoontjes voor die tijd opspelen is er gelukkig Donna voor de nodige steun 😉



De wilde wingerd in onze tuin springt er deze week echt uit



Wij adviseren altijd om twee kittens te nemen….
Ook Djanni is helemaal thuis….
Voor Didi was het wel even wennen zonder haar vier broertjes. Maar Noortje en zij kunnen het goed met elkaar vinden en er wordt steeds vaker gespeeld. De geschiedenis herhaalt zich, Noortje heeft ook veel met Fealynn gespeeld, maar sinds het moederschap van Fea is dat verleden tijd, hoewel de relatie nog altijd goed is. Wel is Fealynn minder aardig naar haar dochter geworden de laatste weken. Soms blijft de band tussen moeder en kind levenslang innig, maar niet altijd helaas….
Het speeltoestel dat twee maanden buiten gebruik was vanwege te gevaarlijk voor de kleintjes hebben we weer in ere hersteld, tot grote tevredenheid van allemaal ;-). Vooral Kallima en dochter Chanoa zijn er veelvuldig op te vinden en houden van daaraf toezicht op de rest van de tuin.
Mama Fealynn moest ook even naar de dierenarts. Door verminderde weerstand vanwege het grote nestje en meerdere krolsheden de laatste tijd had ze een oogvliesontsteking opgelopen. Het zag er lelijk uit. Met twee maal daags oogzalf was het met een weekje gelukkig weer genezen.
Zo soms krijg je echt een cadeautje. Want ga er maar aan staan, vijf ADHD’tjes die van alles te doen hebben samen op de foto zetten, en dan liefst ook nog met de gezichtjes allemaal naar de camera en een beetje leuk geordend. Mission impossible…ik dacht er niet eens aan ;-).
De lieve sorreltjes Diavolo en Diovanni

Ook zonder de kittens is het een zomer om niet snel te vergeten. Gelukkig wordt het na morgen wel een beetje prettiger qua temperatuur en is regen meer dan welkom.
Het is moeilijk kiezen uit de tientallen foto’s die ik dagelijks maak ;-). Dit vind ik een van de mooiste van afgelopen zondag, Links Didi en rechts Dimitri.
’s Morgens kan er lekker gespeeld worden in de schaduw van het huis.
Een koelkast behoeft nooit uitleg….
Maar ook in huis wordt het langzaam warm 😉
en maak je je beter niet te druk de rest van de middag

Donna en de kleintjes hadden elkaar al wel gezien, maar aan een uitgebreide kennismaking was zij nog niet toe. Nu zijn we dat aan het opbouwen en sinds dit moment van zondag is het al weer een stukje vertrouwder voor beide partijen.